انسان حیوانی است که مسواک میزند.

لیوان نسکافه / زل زدن به ساختمان های شهر از این بالا /خنکای بعد از ظهر پاییز / احساس خوشبختی

 عباس عبدی نوشته:

"این روزها چگونه می توان مطلبی نوشت که هم قابل انتشار و هم مفید باشد."

چند روز پیش که در جلسه انتخاباتی شیخ مهدی کروبی در تالار جابر دانشگاه شریف حاضر شدم. بعد از شنیدن حرف‌های جناب کروبی نه موهایم دیگر مثل سال‌های 78-79 که جلسات اصلاح طلبان در گوشه و کنار هر دانشگاهی برگزار می‌شد به تنم سیخ شد و نه ترسیم امید و تصویر آینده باعث شد که اشک در چشمانم حلقه بزند. به همه چیز مشکوک بودم. به عملی بودن حرف‌های شیخ، به مقایسه آنچه که می‌گوید با آنچه که در گذشته کرده به قابلیت اجرای این شعارها.

 همین است که با اینکه حتما برای رفع سایه ملعون احمدی ن‍‍ژاد رای می‌دهم اما ابدا شور و حال گذشته را ندارم.

به خیالم آمد که شاید اصلاح طلبان حکومتی انتظار حرکتی مردمی مثل آنچه که برای خاتمی شاهدش بودند را دارند که مرتبا می‌گویند در مردم خبری از شور گذشته نیست. خبر از دل من نوعی ندارند که تبدیل به انسانی شده ام که دیگر رای نمی‌دهم برای تغییر مهم و بنیادی و اصلاح و پیشرفت مملکت. تنها رای می‌دهم که روزنه امیدی را باز باقی بگذارم.
باشد که روزی دوباره آرمان سر بر بیاورد.

از کنار شر باید گذشت، یا بهتر بگویم باید سر خورد و رد شد.

رضاکیانیان

جهان غنی و کاملی وجود داره که به نظر منسجم و معقول میاد. اما من توش پرسه می زنم بدون اینکه بدونم چه نقشی توش دارم.

خرده جنایت‌های زن و شوهری/اریک امانوئل اشمیت

پ.ن:‌علی جون من که قبول داشتیم که تو خودت نمره بیستی. حالا این بیست پایان نامه هم تاییدی شد برای حرف هام.

بیهوده پروار شدی، کمتر خورده بودی بیشتر می ماندی.

میگفت مثل لوله ای که چند وقته آب از توش رد نشده   و با اولین اتصال آب کلی زنگ و رنگ و ناخالصی با خودش میاره،  الان که داره دوباره می نویسه هم نوشته هاش زنگ زدست.

اما  گفت این نوشته ها  باید بیاد تا ذهنش دوباره تمیز بشه و ببینه به کجا می رسه.

: بچه ها خودبخود فیلسوفن: همه اش می پرسن

:بزرگ ها چی؟
:بزرگ ها خودبخود احمقن: جواب میدن!

مهمان ناخوانده، اریک امانویل اشمیت، نشر نی

سلام به دوستای گلم،

فردا ساعت ۱۲:۴۵ دفاعم شروع میشه و خبرش رو میتونین ۲-۳ ساعت بعد تو خبرگزاری زعفرانلو ببینین.

ممنونم از همدلی همه تون.

پ.ن: تمام شد، دفاع کردم.

ضبط در دانشگاه شهید بهشتی (اگر سرعتتان پایین است از دقیقه۱:۴۰ به بعد ببینید)

-شما هم روی دو پا راه می رین و روی کره زمین زندگی میکنین؟

-بعله قربان.

- آقا مشتاق دیدار، از آشنایی تون خوشوقتم.

تقصیر همین نیچه، شوپنهاور، گاندی، استیون هاوکینگ، بتهوون و موتزارت است که نمی‌گذارند باورمان شود در این زمانه می‌توان بدون ابرمرد هم زیست.

- من مسیر خونم رو بلد نیستم

- اشکالی نداره،

  من هم بلد نیستم.